30 Aralık 2014 Salı

Arayıcı Günlükleri



150. gün. Sinyal yok.

Bir arayıcı olarak umutlarım tükenmek üzere. Benden önceki arayıcı 100 günü hiç geçmediğini söylerdi. Eğer 100 günün üstünde sinyal alamazsak, artık başkaları yok anlamına gelir. Topluluğumuzda bulunan insan sayısı gittikçe azalıyor. Ne yapacağımı bilemiyorum.


151. gün. Sinyal yok. 

Günlerimi daha fazla dolaşarak geçiriyorum. Küçük topluluğumuzun bana sağlayabildiği kadar yiyecek ve içecek ile merkezimizden her yöne 5-6 km uzaklaşabiliyorum ve hala bir sinyal alabilmiş değilim. Tek başına yolculuklar uzadıkça daha fazla düşünüyor, daha fazla sorguluyor ve daha fazla yazıyorum. Benden önceki arayıcının söylediği gibi: "Biz yolun kendisiyiz, bizden sonrakilere yolu göstermeliyiz." Eğer sinyal alamazsam artık yol olmayacak ve vakit geldiğinde son arayıcı ben olacağım.

152. gün. Sinyal yok.

Bugün Yol Gösterici'nin yanına gittim. Bütün hikayeyi baştan dinlersem belki başka bir çıkış yolu bulabilirim diye düşünüyordum. Topluluğumuzun bulunduğu 40 katlı binanın ilk 5 katı zehirli gazlar yüzünden kullanılmaz durumda. Diğer katlar yaşam alanları olarak kullanılıyor. 40. kat hariç. 40. kat Yol Gösterici'nin katı. Girebilmek için kapıdaki rakamları doğru kombinasyon ile tuşlamak gerekir ve bu kombinasyon arayıcılar tarafından nesilden nesile aktarılır. Tıpkı okuma yazma gibi. Diğer insanlar okuma yazma bilmeyen sıradan insanlardır. Sadece seçilmiş kişiler, sadece arayıcılar okuma yazma öğrenir.

40. kata geldiğimde kombinasyonu cihaza girdim. Kapılar önümde açıldı ve kırık cam tam karşımda duruyordu. Camın önünde duran, üzerinde harflerin ve rakamların görüntülerinin olduğu başka bir cama dokunarak bana öğretildiği gibi "Son Tarih" yazdım. Kırık cam beyaz bir renge büründü. Ve Yol Gösterici'yi tekrar gördüm. Mavi renkli bir G ve kırmızı renkli bir O harfi ile birlikte. Yol Gösterici GO dijital bir ses ile tekrar "Son Tarih"i anlatmaya başladı.

"Rosetta5 dünyaya kuyruklu yıldız taşları getirmeye başladı. Daha fazla savaş ve daha fazla hastalık dünyaya yayıldı. 
Thomas açıklama yaptı.Thomas'ın açıklaması: "Füzyon enerjisini taşınabilir boyutlara indirdik. Size sonsuz enerjiyi sunuyoruz. Bundan sonra bu enerji ile her cihaz sonsuza kadar çalışacak."
Savaşlar bitme noktasına gelene kadar dünyada yaşayan 12 milyar insandan sadece 2 milyar kaldığı tahmin ediliyor.
Salgın hastalıklar kalan 2 milyar insanı etkiliyor.
Çevre kirliliği en üst noktaya ulaştı. Gaz maskesi olmadan dışarı çıkılması tavsiye edilmiyor.
Zehirli gazlardan korunmak için bulunulan bölgede yüksek binaların 5. katından sonra yaşanması tavsiye edildi.
Geliştirilen son cihaz uygulaması ile hala hayatta kalanlar 100 km çapında birbirlerini bulmak için sinyal gönderebiliyorlar.
Girdilerin sonu."

153. gün. Yeni sinyal tespit edildi.

Bu sabah arayıcı cihazından yeni bir sinyal gelmeye başladı. Yaklaşık 23 km uzaklıkta olduğunu söylüyor. Sinyalin kaynağını bulmak için uzun bir yürüyüşe çıkmalıyım ama önce topluluğumuzun ritüeli için hazırlanmam gerekiyor. 5. nesil bir arayıcı olarak günlüklerin birincisini, yani bize ilk arayıcıdan kalan günlüğü hazırlayıp Yol Gösterici'ye günlükte yazılan anahtarları girmeliyim. Kapı açıldığında topluluğumuz Yol Gösterici GO'nun karşısına geçip "Son Tarih" ve diğer kutsal bilgileri dinleyecekler.

153. gün. Devam.

Ritüel standart bir şekilde sonlandı. "Son Tarih", "Thomas'ın açıklaması" ve diğerleri dinlendi. Herkes eskilere teşekkür edip büyük odadan ayrılırken yolculuğum için getirdikleri malzemeleri bıraktı. Günün kalan kısmında hızlıca hazırlanıp yola koyuldum.

154. gün. Sinyale yaklaşıyorum.

Günün aydınlığa yakın zamanlarında yolculuğum devam etti. Gaz maskesi ile yürüyebildiğim kadar yürüdüm. Zaman zaman bulabildiğim binaların üst katlarına çıkarak dinlendim. Sinyalin kaynağınında hareket ettiğini biliyorum artık. Bugün itibariyle aramızdaki mesafe 3 ve 5 km arasında değişiyor.

155. gün. Hedef tespit edildi.

Hedefin bulunduğu binanın tam karşısında bulduğum bir binaya kamp kurdum. Hedef gazlar ve sis yüzünden zor görülebilen 6. katta kalmayı tercih ediyor. Hedef tek başına hareket ediyor ve silahlı. Benden önceki arayıcının tavsiyesini dinlemeyip, yarın yanına silahımla gideceğim. Henüz yerimi alabilecek başka bir arayıcı yok.

156. gün. Karşılaşma.

Hedef bugün binadan çıkmadı. Karşılaşma için uygun bir gün olarak düşünüyorum.

20'li yaşlarının ortasındaki genç adam bulunduğu binanın 6. katındaki asansöre bindi. Derin bir nefes aldı ve gaz maskesini yüzüne geçirdi. Tedirgin bir şekilde asansörden indi. Beyninde tek bir cümle vardı.

"Yol Gösterici GO sen her zaman yanımda ol."

Yolun karşısına geçip, diğer binaya girene kadar kaç defa tekrarladığını hatırlamıyordu. Artık cihazı sıfır metreyi gösteriyordu. Hedef ile aynı yerdeydi. Asansör dikkat çekeceği için merdivenleri tercih etti ve sessiz adımlarla katları çıkmaya başladı. Kat kapısını açtı ve karanlık.

Gözlerini tekrar açtığında elleri, kolları ve bacakları bağlı bir şekilde büyük bir odanın içerisindeydi. Hedef tam karşısında bir şeyler ile uğraşıyordu. Gözlerini kapatıp açtı ve tekrar baktı. Hedef genç bir kadındı. Kafasına taktığı fener ile bir şeyleri onarmaya çalışıyor gibi gözüküyordu. Kendinden emin bir şekilde konuştu.

"Sana zarar vermeyeceğim"

Sözlerine başladığı anda hedef yüzünü döndü ve sözleri biterken gülmeye başladı.

"Bu durumda zaten zarar veremezsin." ve sonra birden ciddileşti.
"Kimsin ve benden ne istiyorsun?"

Genç adam ilk ve ikinci arayıcıların bütün hedef tanışma konuşmalarını ezbere biliyordu. En uygun olanı seçmek için beyninde kısa bir tarama yaptı. Önce ikinci arayıcının birinci kuralı geldi aklına. "Asla topluluğu ele verme."

"Bana "Arayıcı" derler. Yaşayan insanları tespit edip, topluluğumuza katılmalarını sağlamaya çalışırım."
"Arayıcı ne kadar tuhaf bir isim" diyerek tekrar gülmeye başladı kadın. "Gerçek ismin nedir?" "Nereden geliyorsun? Niye beni takip ediyorsun iki gündür? Benden ne istiyorsun?" sorularını arka arkaya sıraladı.

"Gerçek isim diye bir şey yoktur. Topluluğumuzda bana "Arayıcı" derler. Başka bir isim aklıma gelmiyor. Görevim yaşayan son insanları bulup eğer isterlerse topluluğumuza götürmektir."

"Zorla değil yani" dedi kadın.

"Hayır zorla değil. Gelmek isteyenlere kapımız açıktır. Topluluğumuzda daha çok insana ihtiyacımız var. Katılmak ister misiniz?"

Kadın duraksadı. Hayatında ilk defa, karşılaştığı bir yabancı ona zarar vermek istememişti. Vakitlerinin çok olduğunu düşünerek genç adamdan topluluğunu anlatmasını istedi ancak adamın dikkatini başka bir şey çekmişti. Kadında onun baktığı yöne baktı.

"Seninde Yol Göstericin var, hemde kırık olmayan." dedi genç adam.
"Evet bir sanal monitörüm var burada, eğer kastettiğin şuradaki camsa."
"Evet evet, onu kastediyorum. Kullanmasını biliyor musun?"
"Tabii ki biliyorum. Okuma yazmam vardır."

Genç adam şaşkınlıktan dilini yutacaktı. İlk defa bir arayıcı başka bir arayıcı tespit edebilmişti.

"Sen de arayıcı mısın?" diye sordu genç adam.
"Arayıcı nedir? Bana her şeyi anlat, kendine Arayıcı diyen tuhaf insan."

Genç adam kendinden önceki Arayıcıların kurallarına uygun bir şekilde yalnızca söylemesi gerekenleri söyledi.

"Sende farklı bir şeyler var Arayıcı. Bana topluluğunuzu ve Yol Gösterici'yi anlat, vaktimiz bol."

157. gün. Son Kayıt.

Anlatmama izin verilen her şeyi anlattım. Sonra Riva anlatmaya başladı. Artık neye inanacağımı bilemiyorum. Topluluğa dönüp dönmeyeceğimi bilemiyorum.

Gerçek...
Yol Gösterici GO'ya izin verilenden daha fazla bilgi girdiğimizde daha fazla sonuç alınabiliyor. Artık gerçeği biliyorum. Yol Gösterici eski insanların bir programı, tıpkı elimizdeki cihazlar gibi bir cihaz ve kırık olmayan camda gördüğüm ise gerçek ismi: GOOGLE



Tepkiler:

0 yorum:

Yorum Gönder